Docetaxel

break-prostate-cancer

در بیماران کانسر متاستاتیک پروستات، قبل از مقاومت به هورمون، نباید Docetaxel به هورمون درمانی اضافه شود.

درمان محرومیت از آندروژن، با یا بدون docetaxel در بیماران کانسر پروستات متاستاتیک (noncastrate GETUGAFU 15): یک مطالعه فاز ۳ تصادفی شده

خلاصه

پیش زمینه

شیمی درمانی اولیه می‌تواند پی‌آمد کلی را در بیماران کانسر پروستات متاستاتیک non-castrate (حساس به هورمون) بهبود بخشد. در این مطالعه ما تأثیر افزودن دوسی‌تاکسل را به درمان محرومیت از هورمون (ADT) در بیماران کانسر پروستات متاستاتیک non-castrate بررسی نمودیم.

روش‌ها:

در این مطالعه فاز ۳ تصادفی شده، بیماران در ۲۹ مرکز در فرانسه و یک مرکز در بلژیک وارد مطالعه شدند. شرایط ورود به مطالعه شامل بیمارانی بود که سن بالای ۱۸ سال، آدنوکارسینوم پروستات تأیید شده بافت شناسی، و بیماری متاستاتیک ثابت شده با رادیولوژی داشتند. همچنین کارنوفسکی اسکور حداقل ۷۰%، امید به زندگی حداقل ۳ ماه، و عمل‌کرد مطلوب کبدی، کلیوی، و هماتولوژیک از دیگر شرایط ورود به مطالعه بود.

بیماران به طور تصادفی به دو گروه دریافت‌کننده ADT تنها (ارکیدکتومی یا آگونیست LHRH، با یا بدون آنتی آندروژن غیراستروئیدی) و یا ADT هم‌راه با دوسی‌تاکسل (۷۵mg/m2 وریدی روز ۱، هر ۲۱ روز، تا ۹ دوره) تقسیم شدند.

برای حداقل ساختن اختلاف از جهت درمان سیستمیک قبلی با ADT، شیمی‌درمانی جهت بیماری لوکال یا افزایش PSA، و گروه‌های ریسک Glass، بیماران با نسبت ۱:۱ در دو گروه تصادفی شده تقسیم شدند. پزشکان، بیماران، و آنالیزکننده‌های داده‌ها، به درمان تخصیص داده شده ماسکه نبودند. Endpoint اولیه، بقای کلی (overall survival) تعیین شد. آنالیز کارایی با توجه به درمان انجام شد. این مطالعه به شماره‌ی NCT00104715 در ClinicalTrials.gov ثبت شد.

یافته‌ها:

بین ۱۸ اکتبر ۲۰۰۴ تا ۳۱ دسامبر ۲۰۰۸، به طور تصادفی تعداد ۱۹۲ بیمار ADT هم‌راه با Docetaxel دریافت کرده و ۱۹۳ بیمارADT تنها دریافت کردند. میانگین فالوآپ ۵۰ ماه بود. میانگین بقای کلی در گروه دریافت‌کننده ADT هم‌راه با دوسی‌تاکسل، ۵۸٫۹ ماه و در گروه دریافت‌کننده ADT به تنهایی، ۵۴٫۲ ماه بود.

تعداد ۷۲ عارضه جدی در گروه دریافت کننده ADT هم‌راه با دوسی‌تاکسل گزارش شد که شایع‌ترین آن‌ها نوتروپنی (۴۰ [۲۱%])، نوتروپنی تبدار (۶ [۳%])، اختلال تست‌های کبدی (۳ [۲%])، و نوتروپنی توأم با عفونت (۲ [۱%]) بود. چهار مورد مرگ ناشی از درمان در گروه تحت درمان با ADT و دوسی‌تاکسل رخ داد (دو مورد از آن‌ها ناشی از نوتروپنی بود) که پس از آن کمیته پایش داده‌ها، درمان با GCS را توصیه نمود. بعد از این توصیه مورد دیگری از مرگ ناشی از درمان رخ نداد.

در گروه تحت درمان با ADT تنها، هیچ‌گونه عارضه جدی گزارش نشد.

تفسیر:

Docetaxel نباید به عنوان بخشی از درمان خط اول در بیماران کانسر پروستات متاستاتیک non-castrate استفاده شود.

منبع: Lancet Oncol.2013 Jan 7.pii: S1470-2045(12)70560-0