خبرهای ASCO


 

۱- Cabozantinib بقاء بدون بیماری را در بیماران مبتلا به کانسر مدولاری تیروئید در حال پیشرفت افزایش داده است. (Abstract 550)

۲- Cabozantinib در کاهش طولانی مدت درد و کاهش متاستاز های استخوانی دربیماران مبتلا به کانسر پروستات متاستاتیک مقاوم بهDocetaxel موثر میباشد.(Abstract 4511)

۳- Regorafinib در بیماران مبتلا به GIST بعد از پیشرفت با درمان Imatinib و Sunitinib بطور قابل ملاحظه ای بقاء بدون بیماری را افزایش می دهد.(Abstract 1008)

۴- ادامه دادن Bevacizumab همراه با خط دوم شیمی درمانی در بیمار متاستاتیک کولون که بر روی خط اول شیمی درمانی همراه Bevacizumab پیشرفت کرده است بقاء کلی را افزایش می دهد. (Abstract 3503)

۵- درمان Maintenance با Bevacizumab + Erlotinib پس از شیمی درمانی خط اول همراه با Bevacizumab در بیماران کانسر کولون متاستاتیک نتایج بهتری از Bevacizumab تنها دارد. (Abstract 3500)

۶- Regorafinib در بیماران کانسر کولون متاستاتیک که برروی درمانهای استاندارد پیشرفت کرده اند سبب افزایش بقاء می شود. (Abstract 3502)

۷- پی گیری ۸ ساله نشان میدهد که اضافه کردن رادیوتراپی به هورمون درمانی در کانسر پروستات Locally advance سبب کاهش خطر مرگ میشود.(Abstract 4509)

۸- تجویز متناوب هورمون درمانی (IAD) در بیماران مبتلا به کانسر پروستات متاستاتیک که به هورمون حساس هستند نسبت به تجویز دائمی هورمون درمانی (CAD) عوارض کمتردارد بدون اینکه تاثیر بدی بر بقا داشته باشد.(Abstract. 4)

۹- Afitinib انتخاب جدید برای خط اول آدنوکارسینوم ریه با موتاسیون فعال کننده EGFR (Abstract. 7500)

۱۰- Bendamustin + Rituximab در مقابل CHOP-R در بیماران با لنفوم Indolent بقاء بدون بیماری را افزایش ولی بقاء کلی برابری می دهد. پی گیری درازمدت ۴۵ ماهه(Abstract. 3)

۱۱- PCV آدجوانت به جراحی و رادیوتراپی بقاء را در بیماران مبتلا به الیگودندروگلیوم آنابلاستیک(AOD) افزایش می دهد. نتایج دراز مدت مطالعه EORTC26951 (Abstract 2)

۱۲- افزودن Panitumumab به کمورادیاسیون همراه با سیس پلاتین در بیماران مبتلا به اسکواموس سل کارسینوما سروگردن پیشرفته فقط عوارض را زیاد می کند و تاثیری بر نتایج درمان ندارد. نتایج مطالعه CONCERT (Abstract. 5502)

۱۳- نتایج به روز مطالعه ALSYMPCA افزایش بقاء را در بیماران کانسر پروستات متاستاتیک که با Ra-223 درمان شده اند تائید کرد.(Abstract 4512)

۱۴- T-DM1 در بیماران مبتلا به کانسر پستان پیشرفته و یا متاستاتیک که بر روی تاکسان و Trustuzumab پیشرفت کرده اند.(Abstract LBA1)

 

Cabozantinib بقاء بدون بیماری را در بیماران مبتلا به کانسر مدولاری تیروئید

در حال پیشرفت افزایش داده است. (Abstract 550)

 

نوع مطالعه

فازIII

نام مختصر

EXAM

معیار ورود

کانسر مدولاری تیروئید در حال پیشرفت

گروه تجربی

Cabozantinib 140 mg QD PO

گروه کنترل

Placebo

تعداد بیمار

۳۳۰

توضیح در خصوص گروه تجربی یا داروی مربوطه

Cabo مهار کننده MET, RET, VEGFR2

هدف اولیه

PFS

اهداف ثانویه

OS

نتیجه مطالعه در هدف اولیه

۱۱٫۲ ماه درمقابل ۴ ماه MPFS (p<0.001)

نتیجه مطالعه در اهداف ثانویه

برابر

عوارض شایع

HFS 12.6%، خستگی ۹٫۳%، هیپوکلسمی ۹٫۳%، هیپرتنشن ۷٫۹%

نتیجه عوارض

در گروه درمان بطور قابل ملاحظه بالا تر

نتیجه گیری مقاله

هدف اولیه که افزایش ۵۰% PFS بوده رسیده است

توضیحات

دوز استفاده شده در این مطالعه از دوز استفاده شده در مطالعات پروستات بیشتر بوده است

     

 

 

Cabozantinib در کاهش طولانی مدت درد و کاهش متاستاز های استخوانی دربیماران مبتلا به کانسر پروستات متاستاتیک مقاوم بهDocetaxel موثر میباشد.(Abstract 4511)

 

نوع مطالعه

فاز II

نام مختصر

 

معیار ورود

بیماران مبتلا به کانسر پروستات مقاوم به Docetaxel

گروه تجربی

Cabozantinib 100mg QD/ PO

گروه کنترل

 

تعداد بیمار

۹۳

توضیح در خصوص گروه تجربی یا داروی مربوطه

Cabozantinib مهار کننده MET, RET, VEGFR2

هدف اولیه

کاهش ضایعات استخوانی،

اهداف ثانویه

کاهش درد

نتیجه مطالعه در هدف اولیه

کاهش قابل ملاحظه ضایعات استخوانی

نتیجه مطالعه در اهداف ثانویه

کاهش قابل ملاحظه درد

عوارض شایع

آنمی، خستگی، بی اشتهایی

نتیجه عوارض

 

نتیجه گیری مقاله

این دارو در بیمار مشخص سبب کاهش درد و کاهش ضایعات استخوانی می شود

توضیحات

در Abstract شماره ۴۵۶۶ این دارو با دوز ۴۰ میلی گرم استفاده شده و با عوارض کمتر اثرات خوبی داشته است.

آنچه در مطالعات قبلی این دارو قابل توجه می باشد عدم کاهش PSA علی رغم کاهش متاستازهای استخوانی و کاهش درد می باشد.

در این مطالعه معیار ویژه ای برای سنجش کاهش متاستازهای استخوانی استفاده شده است که بایستی مورد توجه باشد

     

 

 

Regorafinib در بیماران مبتلا به GIST بعد از پیشرفت با درمان Imatinib و Sunitinib بطور قابل ملاحظه ای بقاء بدون بیماری را افزایش می دهد.(Abstract 1008)

 

نوع مطالعه

فاز III

نام مختصر

GRID

معیار ورود

بیماران مبتلا به GIST که در خط اول و دوم Imatinib و Sunitinib دریافت کرده و بیماریشان پیشرفت کرده بود

گروه تجربی

Regorafinib

گروه کنترل

Placebo

تعداد بیمار

۱۹۹

توضیح در خصوص گروه تجربی یا داروی مربوطه

مهار کننده مولتی کیناز خوراکی

هدف اولیه

PFS بر اساس کرایتریاهای تغییر یافته RECIST

اهداف ثانویه

DCR (Responding+Stable),OS

نتیجه مطالعه در هدف اولیه

۴٫۸ در مقابل .۹ ماه P< 0.0001)

نتیجه مطالعه در اهداف ثانویه

۵۳% درمقابل ۹% برای DCR و OS برابر بود

عوارض شایع

 

نتیجه عوارض

 

نتیجه گیری مقاله

این دارو می تواند انتخاب جدیدی برای این گونه بیماران باشد

توضیحات

۸۵ درصد بیماران در گروه پلاسبو پس پیشرفت تحت درمان با در گروه پلاسبو پس پیشرفت تحت درمان با Regorafinib قرار گرفته اند که شاید نتیجه برابر در OS را توجیح کند

     

 

 

ادامه دادن Bevacizumab همراه با خط دوم شیمی درمانی در بیمار متاستاتیک کولون که بر روی خط اول شیمی درمانی همراه Bevacizumab پیشرفت کرده است بقاء کلی را افزایش می دهد. (Abstract 3503)

 

نوع مطالعه

فاز III

نام مختصر

TML

معیار ورود

بیماران مبتلا به کانسر متاستاتیک کولون که بر روی خط اول شیمی درمانی همراه Bevacizumab پیشرفت کرده است

گروه تجربی

شیمی درمانی خط دوم همراه Bevacizumab

گروه کنترل

شیمی درمانی خط دوم

تعداد بیمار

۸۲۰

توضیح در خصوص گروه تجربی یا داروی مربوطه

 

هدف اولیه

OS

اهداف ثانویه

PFS

نتیجه مطالعه در هدف اولیه

۱۱٫۲ در مقابل ۹٫۸ ماه (P< 0.0062)

نتیجه مطالعه در اهداف ثانویه

۵٫۷ در مقابل ۴٫۱ ماه (P<0.0001)

عوارض شایع

 

نتیجه عوارض

 

نتیجه گیری مقاله

این مطالعه نشان می دهد که این نوع بیماران از ادامه درمان با Bevacizumab علی رغم پیشرفت بیماری سود می برند

توضیحات

این اولین مطالعه فاز III می باشد که این موضوع را بررسی کرده است

     

 

 

 

درمان Maintenance با Bevacizumab + Erlotinib پس از شیمی درمانی خط اول همراه با Bevacizumab در بیماران کانسر کولون متاستاتیک نتایج بهتری از Bevacizumab تنها دارد. (Abstract 3500)

 

نوع مطالعه

فاز III

نام مختصر

GERCOR- DREAM

معیار ورود

بیماران مبتلا به کانسر کولون متاستاتیک که تاکنون شیمی درمانی نشده اند

گروه تجربی

Bev 7.5mg/kg q3w + Erlotinib 150mg QD/PO پس ۶ دوره کموتراپی به همراه Bev در صورت عدم پیشرفت

گروه کنترل

Bev 7.5mg/kg q3w پس ۶ دوره کموتراپی به همراه Bev در صورت عدم پیشرفت

تعداد بیمار

۷۰۰

توضیح در خصوص گروه تجربی یا داروی مربوطه

 

هدف اولیه

PFS

اهداف ثانویه

OS

نتیجه مطالعه در هدف اولیه

۵٫۸ در مقابل ۴٫۶ ماه از زمان شروع درمان Maintenance

نتیجه مطالعه در اهداف ثانویه

 

عوارض شایع

هیپرتانسیون، اسهال، عوارض پوستی و …

نتیجه عوارض

عوارض پوستی و اسهال در گروه ترکیبی بیشتر بود

نتیجه گیری مقاله

هدف اولیه تامین شده است و درمان ترکیبی مورد توجه بیشتر قرار بگیرد

توضیحات

درمان Maintenance در کانسر کولون متاستاتیک هیچ مطالعه بزرگی ندارد ولی از آنجاییکه همه مطالعات مربوط به تارگت تراپی در این بیماری در گروه تجربی دارو تا زمان پیشرفت بیماری علی رغم قطع شیمی درمانی ادامه داشته است این گونه پذیرفته شده که این درمان Maintenance می باشد.

در این مطالعه نتایج بقاء کلی گزارش نشده است که بایستی منتظر ان بود

     

 

 

Regorafinib در بیماران کانسر کولون متاستاتیک که برروی درمانهای استاندارد پیشرفت کرده اند سبب افزایش بقاء می شود. (Abstract 3502)

 

نوع مطالعه

فاز III

نام مختصر

CORRECT

معیار ورود

بیماران مبتلا به کانسر کولون متاستاتیک که برروی درمانهای استاندارد پیشرفت کرده اند

گروه تجربی

Regorafinib

گروه کنترل

Placebo

تعداد بیمار

۷۶۰

توضیح در خصوص گروه تجربی یا داروی مربوطه

مهار کننده مولتی کیناز خوراکی

هدف اولیه

OS

اهداف ثانویه

 

نتیجه مطالعه در هدف اولیه

۶٫۴ در مقابل ۵ ماه (P=0.0052)

نتیجه مطالعه در اهداف ثانویه

 

عوارض شایع

عوارض پوستی و سایر عوارض رایج مهار کننده های کیناز

نتیجه عوارض

عوارض پوستی ۱۶٫۶ درصد

نتیجه گیری مقاله

این دارو انتخاب جدیدی برای این نوع بیماران می باشد

توضیحات

در این مطالعه نتایج کیفیت زندگی خیلی مهم است که هنوز مشخص نشده و در این خلاصه تعداد شیمی درمانی قبلی مشخص نیست.

     

 

 

پی گیری ۸ ساله نشان میدهد که اضافه کردن رادیوتراپی به هورمون درمانی در کانسر پروستات Locally advance سبب کاهش خطر مرگ میشود.(Abstract 4509)

 

نوع مطالعه

فاز III

نام مختصر

INT 94-0110

معیار ورود

بیماران مبتلا به کانسر پروستاتT3, T4N0NxM0

گروه تجربی

هورمون درمانی برای همه عمر( ارکیدکتومی و یا LHRHa ) همراه با رادیوتراپی پروستات و سمینال وزیکول (۶۵ تا ۶۹ گری) با یا بدون رادیوتراپی لگن(۴۵ گری)

گروه کنترل

هورمون درمانی برای همه عمر( ارکیدکتومی و یا LHRHa )

تعداد بیمار

۱۲۰۵

توضیح در خصوص گروه تجربی یا داروی مربوطه

 

هدف اولیه

OS

اهداف ثانویه

DSS, TTDP, QOL

نتیجه مطالعه در هدف اولیه

HR برای مرگ ۰٫۷و P<0.001 ،

 

نتیجه مطالعه در اهداف ثانویه

ریسک مرگ ۱۰ ساله ناشی از کانسر پروستات ۱۵% در مقابل ۲۶%

عوارض شایع

عوارض رکتال

نتیجه عوارض

بطور مختصر بالاتر است

نتیجه گیری مقاله

این درمان بایستی با این دسته بیماران به بحث گذاشته شود

توضیحات

نتایج کیفیت زندگی در این بیماران گزارش نشده.

نتایج کوتاه مدت این مطالعه همین نتایج را داشته است

     

 

تجویز متناوب هورمون درمانی (IAD) در بیماران مبتلا به کانسر پروستات متاستاتیک که به هورمون حساس هستند نسبت به تجویز دائمی هورمون درمانی (CAD) عوارض کمتردارد بدون اینکه تاثیر بدی بر بقا داشته باشد.(Abstract. 4)

 

نوع مطالعه

فاز III

نام مختصر

INT0162

معیار ورود

بیماران مبتلا به کانسر پروستات متاستاتیک که به هورمون حساس هستند

گروه تجربی

IAD پس از ۶ ماه هورمون درمانی(Goserelin + Bicalutamid)

گروه کنترل

CAD پس از ۶ ماه هورمون درمانی(Goserelin + Bicalutamid)

تعداد بیمار

۳۰۴۰ بیمار که پس از ۶ ماه هورمون درمانی ۱۵۳۵ بیمار راندومایز شدند

توضیح در خصوص گروه تجربی یا داروی مربوطه

نوع درمان در خلاصه مشخص نشده

هدف اولیه

OS در گروه IAD کمتر از گروه CAD نخواهد بود(Non inferiority study)

اهداف ثانویه

عوارض درجه ۳ و ۴

نتیجه مطالعه در هدف اولیه

بقاء ۱۰ ساله ۲۹% در مقابل ۲۳% (HR= 1/09) و بقاء متوسط از زمان راندومایز شدن ۵٫۸ در مقابل ۵٫۱ سال

نتیجه مطالعه در اهداف ثانویه

۳۰٫۳% در مقابل ۳۲٫۶%

عوارض شایع

در این خلاصه مشخص نیست

نتیجه عوارض

 

نتیجه گیری مقاله

با توجه به ساب آنالیز انجام شده در بیماران با بیماری Extensive وMinimal این درمان (IAD) به بیماران دارای بیماری Minimal توصیه نمیشود

توضیحات

HR در بیماری Minimal و Extensive به ترتیب ۰٫۹۶ و ۱٫۲۹ بوده است

     

 

 

 

 

Afitinib انتخاب جدید برای خط اول آدنوکارسینوم ریه با موتاسیون فعال کننده EGFR (Abstract. 7500)

 

نوع مطالعه

فاز III

نام مختصر

LUX- Lung 3

معیار ورود

بیماران مبتلا به آدنوکارسینوم ریه متاستاتیک یا پیشرفته غیر متاستاتیک که دارای موتاسیون فعال کننده در نمونه پاتولوژی دارند و هیچ درمانی دریافت نکرده اند

گروه تجربی

Afitinib 40 mg po QD

گروه کنترل

Pemetrexed 500mg/m2 + cisplatin 75mg/m2 Q3W for 6 cycle

تعداد بیمار

۳۴۵( ۷۲% آسیایی، ۶۵% زن، ۶۸% غیر سیگاری) معمولا مشخصات بیماران با موتاسیون فعال کننده اینگونه می باشد

توضیح در خصوص گروه تجربی یا داروی مربوطه

مهارکننده غیرقابل برگشت گیرنده های خانواده Erb (Erb1,2,4)

هدف اولیه

PFS

اهداف ثانویه

میزان پاسخ تومور، زمان تا تشدید سرفه، زمان تا تشدید تنگی نفس

نتیجه مطالعه در هدف اولیه

۱۱٫۱ در مقابل ۶٫۹ ماه P=0.0004 ، در بیماران با موتاسیون های شایع (Del19, L858R) 13.6 درمقابل ۶٫۹ ماه P<0.0001

نتیجه مطالعه در اهداف ثانویه

Response Rate 56% vs. 23% P<0.0001

Time To Deterioration of cough P=.0072

Time To Deterioration of Dyspnea P=.0145

 

عوارض شایع

در گروه تجربی اسهال (۹۵%) ، راش (۶۲%)، پارانوکیا (۵۷%)

در گروه کنترل (۶۶%)، کاهش اشتها (۵۳%)، استفراغ (۴۲%)

نتیجه عوارض

 

نتیجه گیری مقاله

 

توضیحات

به نظر می رسد در این گروه انتخاب شده شیمی درمانی جای خود را به تارگت تراپی خواهد داد همانطور که در مطالعات قبلی نتایج قابل توجه بوده است

     

 

 

 

 

Bendamustin + Rituximab در مقابل CHOP-R در بیماران با لنفوم Indolent بقاء بدون بیماری را افزایش ولی بقاء کلی برابری می دهد. پی گیری درازمدت ۴۵ ماهه(Abstract. 3)

 

نوع مطالعه

فاز III

نام مختصر

StiL NHL1

معیار ورود

بیماران مبتلا به لنفوم Indolent و Mantel Cell که تاکنون درمانی دریافت نکرده اند

گروه تجربی

Bendamustin + Rituximab Q3W 6 Cycles

گروه کنترل

CHOP-R / Q3W 6 cycles

تعداد بیمار

۵۴۹

توضیح در خصوص گروه تجربی یا داروی مربوطه

 

هدف اولیه

PFS

اهداف ثانویه

Secondary Malignancy

نتیجه مطالعه در هدف اولیه

۶۹٫۵ درمقابل ۳۱٫۲ ماه P<0.001 ،

نتیجه مطالعه در اهداف ثانویه

۲۰ بدخیمی ثانویه برای گروه تجربی درمقابل ۲۳ مورد

عوارض شایع

ذکر نشده است

نتیجه عوارض

 

نتیجه گیری مقاله

B-Rدربیماران مبتلا به لنفوم Indolent درمان نشده و لنفوم Mantel cell مسن باعث افزایش بقاء بدون پیشرفت و تحمل بهتر درمان می شود

توضیحات

نتایج بقاء کلی در این خلاصه اشاره نشده است که در لنفوم های low grade اهمیت ویژه ای دارد

     

 

 

 

 

 

PCV آدجوانت به جراحی و رادیوتراپی بقاء را در بیماران مبتلا به الیگودندروگلیوم آنابلاستیک(AOD) افزایش می دهد. نتایج دراز مدت مطالعه EORTC26951 (Abstract 2)

 

نوع مطالعه

فاز III

نام مختصر

EORTC26951

معیار ورود

بیماران مبتلا به AOD پس تشخیص

گروه تجربی

RT 33*1.8 Gy followed by Standard PCV for 6 Cycles

گروه کنترل

RT 33*1.8 Gy

تعداد بیمار

۳۶۸

توضیح در خصوص گروه تجربی یا داروی مربوطه

 

مدت پی گیری

 

هدف اولیه

PFS, OS

اهداف ثانویه

آنالیز برای MGMT methylation و ۱q/19q coDelوIDH Status

نتیجه مطالعه در هدف اولیه

mPFS: 24.3 vs.13.21 mos HR=0.66, mOS 42.3 vs 30.6 mos HR=0.75

نتیجه مطالعه در اهداف ثانویه

در بیماران با ۱q/19q co Del تفاوت در بقاء کلی قابل ملاحظه بود

عوارض شایع

 

نتیجه عوارض

 

نتیجه گیری مقاله

PCV آدجوانت به رادیوتراپی باعث افزایش بقاء در بیماران AOD بویژه بیماران با ۱q/19q co Del می شود

توضیحات

 

     

 

 

 

 

افزودن Panitumumab به کمورادیاسیون همراه با سیس پلاتین در بیماران مبتلا به اسکواموس سل کارسینوما سروگردن پیشرفته فقط عوارض را زیاد می کند و تاثیری بر نتایج درمان ندارد. نتایج مطالعه CONCERT (Abstract. 5502)

 

نوع مطالعه

فاز III

نام مختصر

CONCERT

معیار ورود

بیماران مبتلا به اسکواموس سل کارسینوما سروگردن در مرحله III, IVa, IVb غیر از نازوفارنکس درمان نشده

گروه تجربی

Standard fractionated RT + cisplatin 75 mg/m2 q3w + 9mg/kg q3w(PCRT)

گروه کنترل

Standard fractionated RT + cisplatin 100 mg/m2 q3w(CRT)

تعداد بیمار

۱۵۰

توضیح در خصوص گروه تجربی یا داروی مربوطه

 

هدف اولیه

۲years Locoregional control (2yLRC)

اهداف ثانویه

OS, PFS, Safty, P16 evaluation

نتیجه مطالعه در هدف اولیه

۶۱% vs 68% for PCRT & CRT respectively

نتیجه مطالعه در اهداف ثانویه

Death 36% vs 24% & progression 40% vs 35% for PCRT & CRT respectively

عوارض شایع

موکوزیت، درماتیت، دیسفاژی

نتیجه عوارض

عوارض درجه ۳ و بیشتر ۸۵% درگروه مطالعه در مقابل ۶۸% برای گروه کنترل

نتیجه گیری مقاله

PCRT تاثیری درنتایج درمان ندارد و عوارض را بیشتر می کند

توضیحات

 

     

 

 

نتایج به روز مطالعه ALSYMPCA افزایش بقاء را در بیماران کانسر پروستات متاستاتیک که با Ra-223 درمان شده اند تائید کرد.(Abstract 4512)

 

نوع مطالعه

فاز III

نام مختصر

ALSYMPCA

معیار ورود

بیماران مبتلا به کانسر متاستاتیک علامت دار با حداقل ۲ متاستاز بدون متاستاز احشایی، و مقاوم به هورمون و درمان شده با دوسی تاکسل

گروه تجربی

Ra-223 50kBq/kg IV Q4W for 6 cycles

گروه کنترل

 

Placebo

تعداد بیمار

۹۲۱

توضیح در خصوص گروه تجربی یا داروی مربوطه

 

هدف اولیه

OS

اهداف ثانویه

Time to Skeletal related Event

نتیجه مطالعه در هدف اولیه

۱۴٫۹ vs 11.3 mos P=0.00007

نتیجه مطالعه در اهداف ثانویه

۱۵٫۶ vs 9.8 mos P=0.00037

عوارض شایع

میلوساپرشن

نتیجه عوارض

قابل تحمل

نتیجه گیری مقاله

این درمان در کانسر پروستات متاستاتیک باعث افزایش بقاء میشود

توضیحات

 

     

 

T-DM1 در بیماران مبتلا به کانسر پستان پیشرفته و یا متاستاتیک که بر روی تاکسان و Trustuzumab پیشرفت کرده اند.(Abstract LBA1)

 

نوع مطالعه

فاز III

نام مختصر

EMILIA

معیار ورود

بیماران مبتلا به کانسر متاستاتیک و یا پیشرفته که بر روی تاکسان و Trustuzumab بیماری آنها پیشرفت کرده است

گروه تجربی

T-DM1 3.6mg/kg q3w IV تا پیشرفت بیماری

گروه کنترل

Capcitabin 1000 mg/m2 Bid po day1-14 q3w + Lapatinib 1250 mg PO daily تا پیشرفت بیماری

تعداد بیمار

۹۹۱

توضیح در خصوص گروه تجربی یا داروی مربوطه

T-DM1 دارویی است که از دو جزء به هم باند شده شامل Trustuzumab و Emtansine تشکیل شده و Emtansine که خود دو جزء دارد یک مهار کننده میکروتوبولر می باشد

هدف اولیه

PFS, OS, safty

اهداف ثانویه

Time To Symptom Progression(TTSP), Duration of Rsponse(DOR),

Response Rate(RR),

مدت پی گیری

متوسط ۱۲ ماه

نتیجه مطالعه در هدف اولیه

Median PFS 9.6 vs 6.4 mos p<0.0001,

Median OS not reached vs 23.5 mos p<0.0005

نتیجه مطالعه در اهداف ثانویه

RR 43.6 % vs 30.8% p<0.0002

DOR 12.6 vs 6.5 mos

TTSP 7.1 vs 4.6 mos p<0.0121

عوارض شایع

افزایش آنزمهای کبدی وترمبوسیتوپنی در گروه کنترل بیشتر بوده است

نتیجه عوارض

عوارض درجه III و بیشترو همچنین عوارضی که منجر به قطع درمان شده در گروه کنترل کمتر بوده است

نتیجه گیری مقاله

این دارو بطور معنی داری برای بیمارانی که برروی تاکسان و Trastuzumab پیشرفت کرده اند در مقایسه Cap+ Lap برتر بوده است

توضیحات

Cap+ Lap در حال حاضر برای بیمارانی که برروی تاکسان و Trastuzumab پیشرفت کرده اند تاییدیه دارد.